ประชุมกลุ่มย่อยๆ

พี่วรรณ: อยากช่วยเหลือคนพิการ ยกระดับคุณภาพชีวิตและสภาพจิตใจ พวกเราอาจช่วยดูแลพัฒนาศักยภาพให้แก่ผู้พิการที่ยังด้อยโอกาสได้

ที่ทำอยู่ > ปรับสภาพลำคลอง (น้องมดคลองเตย) ช่วยปรับสภาพชีวิตความเป็นอยู่

 

ต้อม: อยากทำงานกว้างๆ ก่อนหน้านี้ทำงานมาเยอะ เช่น บ้านคนพิการ เข้าช่วยเหลือชุมชนต่างๆ อยากให้มีกิจกรรมของกลุ่มที่ออกไปช่วยเหลือสังคม ไม่ขอเป็นงาน PA ไม่ชอบงานที่เคยทำพวกงานประเภทรับ-ส่งผู้พิการ

 

ดา: อยากทำงานที่ได้ลงมือทำ ได้มีส่วนร่วม หลากหลาย และมีประโยชน์ต่อสังคม

และอยากหางานใหม่ๆทำ ไปช่วยเหลือที่ที่ยังไม่มีใครไป “ค้นหาสิ่งใหม่”

 

แอ๋ม: อยากให้มีการจัดระบบการทำงาน 1มีไอเดียก่อน 2วางแผน 3หาคนทำ

 

พี่ตะเกียง: ตอนแรกเข้ามาแบบช่วยๆ แต่จริงแล้วอยากทำกิจกรรมที่ช่วยเหลือผู้พิการที่เค้าลำบาก ยกระดับคุณภาพชีวิต เสียดายอาสาสมัครที่เคยรู้จัก หรือที่มาใหม่ ที่มีใจอยากช่วยเหลือ แต่ไม่รู้จะทำอะไร เพราะไม่มีคนเริ่มทำ อยากให้มีคนจุดประกายก็พอ หาแกนนำกิจกรรมขึ้นมาก่อน

 

พี่โจ: อยากทำระบบการขนส่งมวลชนให้ผู้พิการ!! เช่นประสานงานวินมอไซต์

 

ประเด็นถกเถียง>>

 

>> การรับ-ส่ง ผู้พิการ ต้องการค่าตอบแทน

>> ถ้าให้ดีต้องทำให้เป็นระบบ รวมการขนส่งทุกรูปแบบ เช่นวินมอไซต์

>> กำหนดการรับ-ส่ง เป็นกะๆ และมีความชัดเจนเรื่องเวลาและตำแหน่งสถานที่ของอาสาและผู้พิการ

>> คิดว่ามันเป็นปัญหาส่วนตัวของคนพิการ โดยเฉพาะเรื่องการเดินทาง น่าจะปล่อยให้เค้าหาทางเอง

>> อาสาสมัครที่เข้ามาใหม่ มักจะเบื่อกับงานรับส่ง

>> จึงสรุปกันว่า การรับ-ส่ง จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเป็นเหตุฉุกเฉิน และแยกจากกรณีที่อาสาสมัครรู้จักกับผู้พิการเป็นการส่วนตัว